!آکراینی ها

!مدافعان

هر سال در اول ژوئن روز کودک را جشن می گیریم. روزی ویژه که بزرگسالان به حقوق کودکان، ایمنی و رشد فرزندانمان توجه ویژه ای دارند. اما از 24 فوریه همه چیز در کشور ما تغییر کرده است. و به معنای واقعی کلمه اکنون هر روز برای ما روز محافظت است. حفاظت از همه مردم، فرزندان، آینده ما. حفاظت از یک کشور آزاد که در آن هر کودک می تواند، زمانی که بزرگ شد، زندگی ای را که می خواهد داشته باشد. بدون اجبار و ظلم

همه می بینند که روسیه چه چیزی برای اوکراین به ارمغان می آورد و چه چیزی می خواهد برای سایر کشورهای اروپایی بیاورد. تحقیر کامل افراد، برای کل ملت ها. دولت روسیه حتی شهروندان خود را چنان تحقیر می کند که ارزش جان انسان ها را درک نمی کنند. سربازان روسی طوری خودشان را می کشند و می میرند که انگار مردم نیستند، بلکه فقط گرد و خاک هستند. گرد و غبار زیر پای صاحبان روسیه.اصول زندگی ما کاملا متفاوت است. و اگرچه زندگی با شروع زمان جنگ تغییر کرده است، اما اصول ما ثابت مانده است. همه مهم هستند این اصلی ترین چیزی است که ما را از اشغالگران متمایز می کند

در طول 98 روز تهاجم روسیه، 689 کودک در حملات اشغالگران مجروح شدند. و اینها فقط کسانی هستند که ما درباره آنها می دانیم. ما هنوز تمام اطلاعات مربوط به سرزمینی را که در حال حاضر اشغال شده است در اختیار نداریم. اما از آنچه امروز مشخص است - 446 کودک مجروح شدند، 243 کودک جان خود را از دست دادند. 139 نفر دیگر مفقود شدند.

گفته می شود که آگاهی انسان اعداد بزرگ را درک نمی کند. هرچه این عدد بزرگتر باشد، درک آنچه در پشت آن وجود دارد برای شخص دشوارتر است. خانواده های ویران شده شخصیت های کوچکی که حتی وقت نداشتند ببینند زندگی چگونه است

مثل دنیس کوچولو از منطقه ژیتومیر، اهل روستای مالینوفکا، که با پرتاب بمب های یک هواپیمای روسی روی روستا با تمام خانواده اش جان باخت. دنیس کمتر از دو سال داشت

مانند استپان از روستای نووی پتریوتسی، منطقه کیف. کمتر از سه سال داشت که یک گلوله روسی به حیاط اصابت کرد. پسر به شدت مجروح شد

به عنوان آنیا از بوچا، منطقه کیف، او 14 ساله بود. او در اثر تیراندازی ارتش روسیه به یک مینی‌بوس در جاده کشته شد. مردم فقط سعی می کردند فرار کنند. آنیا با مادر و مادربزرگش در آن ماشین بود. همه آنها مردند.

پولینا، او حتی دو سال نداشت. یک تانک روسی به خانه ای در بورودیانکا حمله کرد. یه خونه معمولی ضربه مستقیم. پولینا درگذشت.

آرینا، منطقه نیکولایف. در 5 مارس، او در نتیجه گلوله‌های توپخانه زخمی شد و اشغالگران بخش مسکونی معمولی را مورد اصابت قرار دادند. او در بیمارستان فوت کرد. حالا، در ماه ژوئن، آرینا می تواند 4 ساله شود.

سواتوسلاو از اودسا، او 15 ساله بود. او در حمله موشکی روسیه به یک خوابگاه کشته شد. در 2 می اتفاق افتاد. جسد وی از زیر آوار خانه بیرون آورده شد.

آلیس از اوختیرکا، منطقه سومی. کودک 7 ساله. او در روز دوم یک جنگ تمام عیار در نتیجه گلوله توپخانه روسیه جان باخت. اشغالگران به سادگی خانه ها را کتک زدند.

نیکیتا از شهر ایزیوم، منطقه خارکف. او سه ساله بود. او در شب سوم مارس در حمله هوایی روسیه به شهر کشته شد. در مجموع 9 نفر در آن شب جان باختند.

دو خواهر - واروارا و پولینا از ماریوپل. باربارا 14 ساله و پولینا 11 ساله بود. آنها در نتیجه گلوله باران یک ساختمان آپارتمانی توسط روسیه جان باختند.

من از لیست دویست و چهل و سه نفری فقط ده فرزند را نام برده ام. و این فقط اعداد نیست. هر خط یک دنیای جداگانه است که توسط ارتش روسیه نابود شده است.

در این لیست کسانی هستند که اصلاً چیزی از آنها معلوم نیست، حتی نام 243 فرزند! یاد و خاطره ابدی برای همه و همه کسانی که جنگ روسیه علیه ما، علیه اوکراینی ها، علیه اوکراین جانشان را گرفته است.

حدود 12 میلیون نفر از شهروندان ما به دلیل جنگ مجبور به ترک خانه های خود شده اند. بیش از 5 میلیون نفر به خارج از کشور رفتند. و اکثریت قریب به اتفاق آنها زنان دارای فرزند هستند. ما هر کاری انجام خواهیم داد تا آنها بتوانند به اوکراین برگردند.

روسیه همچنین یک سیاست جنایتکارانه مداوم برای اخراج مردم ما را دنبال می کند. به زور هم بزرگسالان و هم کودکان را حذف می کند. این یکی از فجیع ترین جنایات جنگی روسیه است. در مجموع تا کنون بیش از 200000 کودک اوکراینی اخراج شده اند. اینها یتیمان یتیم خانه ها هستند. و فرزندان با والدین. و فرزندان از خانواده خود طلاق گرفتند.

دولت روسیه این افراد را در قلمرو خود پراکنده می کند، شهروندان ما را به ویژه در مناطق دور افتاده اسکان می دهد. هدف از این سیاست جنایتکارانه فقط دزدی مردم نیست، بلکه این است که اخراج کنندگان اوکراین را فراموش کنند و نتوانند برگردند.

اما باید برای این چالش نیز پاسخی پیدا کنیم. و برای اطمینان از اینکه همه کسانی که اوکراینی ها را کشتند، شکنجه کردند یا اخراج کردند، پاسخگو خواهند بود.

اجتناب ناپذیر بودن مجازات اصلی است که اوکراین به روسیه خواهد آموخت. اما قبل از هر چیز، ما باید در میدان جنگ به او بیاموزیم که اوکراین فتح نخواهد شد، مردم ما تسلیم نخواهند شد و فرزندان ما به مالکیت اشغالگران تبدیل نخواهند شد.

امروز دو فرمان جدید در مورد اعطای جایزه به قهرمانانمان امضا کردم. به 380 شرکت کننده در جنگ جوایزی اهدا شد. در مجموع، از آغاز جنگ تمام عیار، 17 هزار و 86 مدافع اوکراین دستورات و جوایز دیگر را دریافت کرده اند.

با تشکر از همه کسانی که از کشور ما، مردم ما، فرزندان ما دفاع می کنند، می توانیم مطمئن باشیم که اوکراین همه چیز دارد، آینده ای وجود دارد.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          !افتخار برای اوکراین